Zokahn -Personal Blog-


RHN Satellite – Separating RHEL6.0, RHEL6.1 and RHEL6.2 versions

Red Hat Network Satellite works with "base channels". If you run satellite-sync regularly you will have the latest version of all the RPM's released by Red Hat in that base channel. This channel can be updated with the satellite-sync command, however this command just updates the channel to hold all available RPM's in one place without any reference to which update level they belong.

If you use software that requires a certain update level (RHEL6.1 or RHEL6.2 for instance) you might have a hard time facilitating that. Satellite (The web-ui or sync tools) did not really have a way to generate cloned channels based on update level. Until Satellite version 5.4 arrived! So if you have software that requires your machines to have a specific version of Red Hat Enterprise Linux? please, read on.

Note: Before 5.4 it was possible to sort packages based on update level, the community version of RHN Satellite (Spacewalk) developed this facility and it was adopted in the Red Hat product.


The tool used (spacewalk-create-channel) is part of the spacwalk-remote-utils package found in the RHN Tools for RHEL channel. Please make sure you sync this child channel with your basechannel, if you have trouble finding this package. This tool has a man page that explains all the options. Spacewalk-create-channel has package manifests that it will use to sort the existing Base channel, it will create a clone channel with references to the already synced packages. The tool is perfectly happy on disconnected Satellite servers.

The following is a example to have a RHEL6.1 clone channel:
spacewalk-create-channel -l -s -v 6 -s Server -u U1 -a x86_64 –d rhel6-1-channel –N “RHEL 6.1 channel”

-l <username>
The Satellite username (admin or personal account), this account should have enough authorization to create / clone channels.

-s <server>
The Satellite server that needs the new channel, if no channel is listed localhost will be used.

-v <version>
The version of the channel to create (e.g. 5, 4, 3, 2.1).

-s <release>
The release of the channel to create (e.g. AS, ES,  WS,  Server, Client, Desktop).

-u <Update level>
The update level of the channel to create (e.g. GOLD, U1, U2, U3, U4, U5, U6, U7, U8, U9), where GOLD stands for the initial release.

-a <Architecture>
The  arch  of the channel to create (e.g. i386, ia64, ppc, s390, s390x, x86_64).

-d <label>
The label of the destination channel. This will be created if not present.

-N <title>
If the destination channel is created use DEST_NAME for it's name. If not provided the label will be used.

Please see the manpage for more options. I would like to thank Thomas Cameron (http://people.redhat.com/tcameron/) for helping me discover this tool via his Red Hat Summit slides)


In my belly – Ellis Gourmet Burger

Burgers are often considered trash food, but done right they could also be considered Gourmet food. Done right means paying attention to every aspect of the dish and it's surroundings. You will find such a burger in Brussels at Ellis Gourment Burger.
I have been to this place a few times now, leaving as a happy customer every time. Having the pleasure of tasting a number of menu items i decided to write about it. Come to think of it, the “In my belly” might be a returning thing here. Loving food and love to brag about it.

The restaurant is managed by three guys who really take their business seriously, everything is noticeably designed and implemented with care. On the wall's there is “the story” of how the burger came to be and there is a newspaper like paper on every table explaining their idea's on quality food.

At first i wanted to try every menu item on the board, but i'm stuck at the “Ellis Special Bacon”. But there are other choices, you could try the Chicken or the Lamb burger but there is also Salmon and a Veggie burger. Every time i was in there the service was very good and the food was served hot and swiftly.

The burger bun is as it should be, firm enough to have a 'bite' and to keep the burger in its place. The Ellis Special is build on the bun with lettuce, the burger, the bacon, toppings and pickle. The meat is really something. Made from 100% beef keeping enough fat in there to make it tasty. There is a nice slice of cheddar. Also the bacon is nicely done, opposed to the cremated hard strips and tasteless things served elsewhere.

The fries... they are a story on their own. Again, carefully chosen ingredients make a awesome bowl of fries. Tasty potatoes, a little bit sweet and cooked well. Together with the house made mayonnaise a perfect compliment to the burger.

So consider me a returning customer;-)


Ben Helemaal in de wolken

Ook mijn blog is nu helemaal in de Cloud. Mijn werkgever bied de mogelijkheid aan iedereen om een webdienst in onze OpenShift Gears te installeren. Zij regelen dan de infrastructuur (de server, internetverbinding) zodat de klant zich kan concentreren op de inhoud.Heel mooi! En voor mij kwam het goed uit.

Ik heb een logee en die slaapt in de computerkamer. Mijn servertjes maken heel veel herrie dus die moeten uit. Redelijk onhandig. Voor nu is dus alleen de website weer altijd beschikbaar. De wereld is dus weer gered, mijn content is weer 24x7 beschikbaar.


Moving files around with RPM

If you are an administrator of Linux systems that have the magical RPM package manager you're surely in love with RPM. It's powerful and robust enough to handle all your software installation needs. Sometimes a system like Red Hat Satellite or Spacewalk will help to manage RPM's if you have a lot of them. You might have settled with just having a rpm repository.
However, you can do more with RPM. Like building you're own RPM's to distribute files. You might have a bunch of scripts or an application that does not need to compile. In that case you just want to distribute the files. So here's how!

Please note: Normally you create rpm's to complice sourcecode into actual running programs. This is not the tutorial for you. Check out this guide from Fedora or this older one from IBM.

Choose which files you want to include in the RPM

Where are they located (in this example: /local/scripts and /local/bin)
what kind of owner, file rights (in this example 755, root:root )
Where are the files going to end up once deployed. (in this example: Same as source system)

Choose a name and version of the RPM

(in this example bart-tools version 1)

Put the files in a tar.gz file

Pick a sensible directory structure. It does not have to be the same directory as you would deploy the files, any way is fine. As long as you can find the files. I am used to have my scripts in /local/scripts sometimes the scripts use programs from other vendors (maybe a executable to view special hardware properties). So i would copy these files to my home directory in a special folder. Once the files are all in that special folder, you can tar them together and zip it. The names of the directory and tarfile are important, they should be <packagename>-<version>.tar.gz


cd #change dir to the homedir
mkdir -p bart-tools-1/local/scripts
mkdir -p bart-tools-1/local/bin
cp /local/scripts/* bart-tools-1/local/scripts/
cp /local/bin/* bart-tools-1/local/bin/
tar -czvf bart-tools-1.tar.gz bart-tools-1

Install rpm-build

To be able to create rpm packages you need rpm-build. It comes with the rpmbuild program. You need to log in as root to do that (but you knew that ;-))
yum -y install rpm-build

Create .rpmmacros file

Normally rpmbuild operates in different parts of the filesystem. This might be a bit to much for our purpose. So we create a .rpmmacros file so we can change that behavior. It will have two lines and needs to be in the homedirectory of the user that is going to create the rpm packages, in my case bheuvel. Do not create RPM files as root. You may want to create a create a new user.

For example:
echo "%_topdir        /home/bheuvel/rpm" >/home/bheuvel/.rpmmacros
echo "%_sourcedir    %{_topdir}/SOURCES/%{name}-%{version}" /home/bheuvel/.rpmmacro

Please note that .rpmmacros is a hidden file (with a dot at the beginning of the filename)

Create the directories needed by rpmbuild

The following folders need to exist in the rpm directory we just created SOURCES RPMS SPECS SRPMS BUILD

For example:
cd /home/bheuvel/rpm

Copy the tar .gz file

We need to copy the tar file we created earlier to the SOURCES directory but it needs to sit in a directory just as we formatted in the .rpmmacros file.

For example:
cd /home/bheuvel/rpm/SOURCES
mkdir bart-tools-1
cp /home/bheuvel/bart-tools-1.tar.gz /home/bheuvel/rpm/SOURCES/bart-tools-1

Create a spec file

Now all the magic is going to happen. The spec file is the recipe to tell rpmbuild what it needs to do. Names, version, descriptions, even scripts to help automate the deployment, create users... everything in a text file. The spec file needs to go in the SPECS directory.

For example:
Summary: A collection of great scripts and tools to maintain Linux systems.
Name: bart-tools
Version: 1
Release: 1
License: GPL
# BuildArch states the intented architecture; in this case we build a package for all.
# if you copy binaries for a specific architecture please state it here
BuildArch: noarch
Group: Development/Tools
# The name of our source tar.gz file is next, make sure this name is correct. The version number
# does matter a lot!
Source: bart-tools-1.tar.gz

BuildRoot: %{_tmppath}/bart-tools

This is a testpackages that containes some files. The files will be placed on a system.

%setup -q -n %{name}-%{version}
# In the prep section the tar.gz file gets unpacked to a directory.
# the directory is

# Normally this part would be full of fancy compile stuff. Make this, make that.
# We simple folks, we just want to copy some files out of a tar.gz.
# so we pass this section with nothing done...

# Installing happens here, normally using the “make install”
# command, it normally places the files
# where they need to go. You can also copy the files, as we do here...

# First we make sure we start clean

# Then we create the directories where the files go
# don't worry if the directories exist on your target systems, rpm
# creates if necessary
mkdir -p $RPM_BUILD_ROOT/local/scripts
mkdir -p $RPM_BUILD_ROOT/local/bin

# The actual moving
cp local/scripts/* $RPM_BUILD_ROOT/local/scripts/
cp local/bin/* $RPM_BUILD_ROOT/local/bin


# The file section, it has to be exact, matching all files.
# Here you have the power to implement all rights, even if they are different in the tar.gz

%attr(0755,root,root) /local/scripts/*
%attr(0755,root,root) /local/bin/*

* Mon Jan 23 2012 Bart van den Heuvel <bvandenh@redhat.com> - 1-1
Initial creation with dummy files

Now that we have a good .spec file we can do the initial run. Before we do that, lets do a small recap:

You have:

  1. chosen the files you want to include in the RPM
  2. chosen the name and version of the RPM you want to create
  3. created the tar.gz file containing those files and named it <name>-<version>.<release>.tar.gz
  4. installed the rpm-build package
  5. created the .rpmmacros file in the homedirectory of the user that is going to make rpms (not root)
  6. created the SPEC SOURCES BUILD RPMS SRPMS directories
  7. created the <NAME>.<VERSION> subdirectory in SOURCES and copied the tar.gz file there
  8. created the .spec file into the SPEC directory

All done? Ok lets go.

As the user that builds the RPM (my case bheuvel) change directory to the spec directory
cd /home/bheuvel/rpm/SPECS

Call rpmbuild with the command to create the binary rpm
rpmbuild -ba bart-tools.spec

rpmbuild is very verbose in what it does. It will clearly mention what goes wrong when it cannot continue. Did it finish?

There you go. Files to go in a rpm package.


Google: Don’t Be Evil! (Hellooooo Zimbra!)

Sinds november werk ik voor een bedrijf dat vrijheid hoog in het vaandel heeft staan, waren alle bedrijven maar zo. Het is echt heel erg verfrissend werken, gratis software. Bij ons betaal je wel (niet voor het gebruik van de software overigens) maar je houdt wel je vrijheid. Je kan de software gewoon wijzigen, eventueel opnieuw uitbrengen onder eigen vlag. Daar zelfs geld voor vragen. Oracle doet dat met hun Unbreakable Enterprise Linux en natuurlijk is er het CentOS. Dat is eigenlijk de software die wij hebben samengesteld van Open Source projecten die het weer aan ons (en aan jou) gunnen. Unfakeable Linux;-)

Maar wat nou als je gratis diensten afneemt? Zoals ik al jaren doe bij Google? Of bij Facebook? Is daar gratis ook vrij? Iedereen die dit leest (overigens staat deze site op een 100% vrije server) zal het beklemmende gevoel hebben gehad bij Facebook, ook onder dit artikel staat een like button. Bekijk 'm goed. Als je erop drukt wordt automatisch geregistreerd dat je 'm liked. Als je niet uitlogt op Facebook staat het meteen geregistreerd anders even inloggen. Vooral doen hoor, wordt Facebook rijk van. Ik niet.

Zo ook Google. Ik ben al jaren fan van Gmail, gebruik het voor mail. Mijn agenda staat erop. Heb tal van lifehacking documenten erop staan. Tasks, mijn contactpersonen... De hele flikkersebende staat op Gmail. Doordat ik niet uitlog staat er dus ook zo'n jaar of zes zoekgeschiedenis, surfgedrag en andere zaken in de Google Database. Google heeft nu besloten om al deze diensten op een hoop te gooien, het is van hetzelfde bedrijf bedachten ze. Waarom zullen we dan geen informatie uitwisselen die we van jou hebben opgedaan tijdens het gebruik van alle afzonderlijke producten. Dat klinkt logisch maar is wel heftig!

Onder de slogan “Google, don't be evil!” is al tijden een soort van campagne op gang van 'vrienden' van Google die het gedrag van Google in toenemende mate zorgwekkend vinden. Het is begonnen op initiatief van Google medewerkers, nota bene door de bedenker van Gmail. Te groot, te machtig, te gretig als het gaat om persoonsgegevens. Ik zeg ook “Google, don't be evil” maar niet als vriend...
Voor mij zijn de laatste ontwikkelingen een brug te ver.

Daar komt bij dat ik een heel mooi alternatief heb gevonden. Zimbra. Ook vrije software hoewel je ook kan betalen voor versies die net iets meer kunnen maar de essentie, de basis, is gratis. En ook vrij.
Dit weekend ga ik een mooie Red Hat Enterprise Linux servertje bouwen met daarop een mooie Zimbra installatie. Wat zal dat wennen worden! Als het maar niet eenzaam wordt dat mailen zonder pottenkijkers:-)



Wat heerlijk, lekker naar huis. De afgelopen weken was het een gekkenhuis. Ik geloof dat ik de afgelopen twee maanden niet meer dan tien nachten thuis heb geslapen. Met als opmerkelijk hoogtepunt dat ik me de vorige keer te gast voelde in mijn eigen huis. Daar moet ik snel iets aan doen. Al dat ongeregelde leven maakt wel weer plaats voor structuur en ritme. Altijd chaos is tenslotte ook regelmaat!

Het is wel tijd voor keuzes. Investeren of sparen. Dat is nu een beetje het thema bij mij. En niet alleen met geld. Eigenlijk kun je wel alles afvragen waar je nou het beste aan doet, de ideale lijn ligt vaak niet voor de hand. Iedere dag kort trainen, of juist een lange sessie maar dan drie of vier keer in de week. Geld sparen of investeren in mijn huis, apparatuur voor studie. Sparen maar hoe dan, spaarrekening? Vastzetten in een deposito? Waarvoor spaar ik dan?

De hele spaar gedachte is wonderlijk op gang gekomen, door een investering;-) Een kado aan mezelf met de kerst. Het kado was een fijne ASUS transformer Tablet. Hierop speel ik inmiddels “Smurf Village”. Het is eigenlijk een kinderspel met krachtige didactische waarden. Zo heb je smurfbessen die je als joker kan inzetten. Deze kan je ook kopen, met de creditcard. Een flinke pak smurfbessen kost je 25 dollar. Het doel van het spel is een dorp bouwen met een krachtige agrarische motor. Je moet groenten verbouwen en ook huisjes neerzetten. En Smurfin te vrede houden...

Gewassen verbouwen duurt lang, sommige gewassen nemen 24 uur de tijd voor ze geoogst kunnen worden. Als je na die 24 uur niet oogst kan de boel verpieteren. Lukt het om op tijd te oogsten? Dan krijg je muntjes. Die muntjes heb je nodig om huisjes te kopen... Koop je huisjes krijg je meer smurfen, heb je meer smurfen? Dan kan je meer verbouwen.
In het begin heb ik overal smurfbessen tegenaan gegooid. Je hoeft namelijk niet te wachten. Door smurfbessen aan de smurfen te geven schieten ze lekker op. Je gewassen zijn meteen klaar, huisjes worden instant uit de grond gestampt. Tot je smurfbessen op zijn.
Ik merkte dat het eigenlijk veel leuker is om even te wachten en niet meteen de creditcard te pakken om smurfbessen te kopen. Sparen! Er naar kijken, erover dromen. En de oogst. Fijne gevoelens.

En zo gaat het ook met sport. Normaal ga ik er knalhard tegenaan. Nu doe ik het even rustiger. Het helpt om een doel te stellen. Voor het sparen heb ik mijn doel gesteld. Voor het einde van het jaar een bepaald bedrag. En met sporten.... De 21k van tijdens de City Pier City. Echt nodig want ik kon mijn overhemden niet meer aan.

Tot smurfs!


Coming to terms with the fact that Brussels is not flat

Terwijl ik de bus uitstap en naar de supermarkt loop merk ik dat het eigenlijk heerlijk weer is. Snel pak ik een stokbroodje mee, bakje salade, paar flessen spa (kraanwater is niet te drinken hier) en natuurlijk een paar plakken kaas. Mijn appartement is recht tegenover een mega grote sportschool maar ik heb besloten gewoon lekker buiten te gaan rennen.

Ik kleed me gauw om en loop naar buiten met mijn gps horloge om. Terwijl ik onder de sportschool door loop denk ik: "wat een sukkels daarbinnen" en loop tevreden naar mezelf en de stoep over, naar beneden. Na een paar minuten sla ik af en neem rustig mijn dag door in mijn hoofd.

Project meeting gehad. Het is allemaal een beetje stuurloos maar als ik mijn dingetjes heel goed doe dan moet het redelijk overzichtelijk worden. Trots over hoe alles op mijn werk gaat en dat ik me nog steeds bevoorrecht voel dat ik dit werk doe loop ik langs station Schaarbeek. Op een drafje langs het station ontwijk ik groepjes jongeren, dus zo ziet het station eruit aan de buiten kant.
Toen sloeg ik linksaf en zie dat "what comes down must also go back up" ook in België geld. Ach ja... in Den Haag heb ik ook duintraining gehad, dus "what the hell". Ik verklein mijn passen en hou het tempo, zoals geleerd...

Nou ja... Lang verhaal kort. Ik wilde gewoon rustig een rondje dribbelen. Gewoon weer lekker opstarten na weken (wat zeg ik: Maanden!) niet gelopen te hebben. Zo mooi voorbereid met google maps. Nooit rekening gehouden met het hoogte verschil. Maar wel blij dat ik het heb gedaan. Overmorgen weer een rondje... TOP!


Zo… Bart is ge-settled…

Het appartement in Brussel in gebruik genomen, openbaar vervoer route naar de opdracht geoptimaliseerd (vanmorgen 15 minuten onderweg in plaats van 1,5 uur van maandag). De Nespresso Professional cups in mijn laatje. Een knal groot scherm voor mijn neus en Studio Brussel, recht uit de ether op mijn hoofd. Als een kat was, dan was ik luid aan het knorren.
België is een mooi land, Brussel is een mooie stad. Mijn appartement is gesitueerd aan een buitenwijk, lijkt een beetje op mijn oude buurt in Rotterdam. Alleen doet het meer frans aan en ben ik er niet vaak.
De situatie met de poesjes in Nederland maakt dat ik nog iedere dag thuis kom, maar er is licht aan het einde van de tunnel. Begin december komt de eigenaar van de poesjes me verlossen van de zorg en zal ik zelf wat aan mijn rust toekomen;-)
Ondertussen wordt het werk steeds leuker, de consultant die ik overneem is vorige week vertrokken en ik ben enthousiast aan mijn taken begonnen. Solo. Heerlijk.
Verder denk ik stiekem aan het weer oppakken van het hardlopen. Mijn voornemen om in iedere stad waar ik kom te gaan hardlopen met mijn GPS horloge en zo leuke kaartjes te maken (leuk voor later) is een beetje door de drukte weggedrukt. Geen zin om met de spullen te sjouwen... Maar door de vaste stek is dat weer helemaal mogelijk. Brussels prepare, er wordt straks door je straten gestampt.
Komt ook de de inspiratie van Andre Agassi, jawel de Iraniër die ons allen zo voor de gek hield met zijn haarstukje. In zijn autobiografie verteld hij over zijn strijd naar de top en dat tie vooral niet van tennis hield. Fijn om zo'n verhaal te lezen, is een aanrader. Al begint het boek nogal zeikerig, de weg naar de top is pakkend en de manier van schrijven maakt de tenniswedstrijden spannend. Vooral omdat ik nooit naar tennis kijk, nu zal ik meer kijken.


Verzekeringen: Klantje pesten

Deze blogpost gaat over mijn ervaringen met Proassist, de Nederlandse verzekeraar op het gebied van mobiele en andere electronica. Waar je ook besteld, als je jouw mobiel verzekerd loopt het waarschijnlijk bij Proassist. Ik denk niet Proassist blij is met mijn verhaal, hoewel dat eigenlijk zonde is. Ik hoop van harte dat ze de ervaringen van een klant kunnen omzetten in verbeteringen. Hoewel ik eigenlijk zelf tot de conclusie ben gekomen dat de bestaansrecht van de verzekering van Proassist eigenlijk niet bestaat. De verzekering was in mijn geval gewoon onzin.

Verzekeren is vooral een gevoelskwestie. Hoezeer kan je zonder je mobiel en wat kost het om het te vervangen bij diefstel, verlies of beschadiging? Mensen die me wat beter kennen weten dat ik vergroeit ben met mijn mobiel, of eigenlijk was. Bij aanschaf van het ding moest ik er niet aan denken om zonder te moeten. Zonder smartphone? De rillingen liepen over mijn rug. Dus in de telefoonwinkel besloot ik een verzekering af te sluiten voor rond de 10 euro per maand. 24 uur per dag wereldwijde dekking, binnen 4 uur vervanging. Staat ook op de site van Proassist en op de site van belcompany.

Tot het moment dat ik gescheiden werd van mijn telefoon in Thailand was ik ervan overtuigd dat ik snel over een nieuwe zou beschikken. De eerste ervaringen met Proassist waren teleurstellend, minimaal 10 minuten in de wacht en een uiterst stroef gesprek over aangiften doen bij de politie en doorfaxen of mailen. Scannen en mailen, hierop krijgt Proassist een aantal werkdagen om te beslissen... Die vier uur gaan we dus niet halen.

De beslissing om me van een nieuwe mobiel te voorzien pakte uit in mijn voordeel, inderdaad u heeft aan alles voldaan (lees: door alle hoepeltjes gesprongen) en na een paar dagen (+ een aantal telefoontjes met iedere keer 10 minuten wachttijd) later kreeg ik het verlossende woord dat ik een nieuwe zou krijgen, deze moest nog even worden besteld, poeh he... Maar wacht even... besteld!?!? 24 uur per dag?!?! 4 uur??!!?! “Ja meneer, dat is alleen als de telefoon kapot is. Dan wordt hij opgehaald binnen die termijnen”, “Nou, dat mag u wel eens op de site zetten, ik had wat anders verwacht”.
“We kunnen de toestellen niet op voorraad houden, dat is niet efficient.” Waarop ik zei: “Jawel, u kunt dat wel maar u kiest ervoor om het niet te doen. Het is een klantonvriendelijke keuze waarmee u uw klant benadeeld.” Toen werd het even stil.

Veel te lang later (het is al gauw veel te lang maar dit duurde echt een week ofzo), belde Proassist mij. Veel fijner, want geen wachttijd. Maar de mededeling was niet fijn. De HTC Desire die u heeft kan niet uitgeleverd worden, het moet een ander toestel worden, twee toestellen werden genoemd (Desire S en een Desire Sensation). De laatste is zeker beter dan ik had, op zichzelf al duurder. Dus koos ik de HTC Desire Sensation.
Deze wordt aanstaande zaterdag uitgeleverd. Ik moest weer zelf bellen, weer ouderwets tien minuten in de wacht... Ik werk in Brussel en er werd niet aangeboden om de telefoon daar af te leveren. Jammer. Uiteindelijk heeft het hele proces dus weken geduurd. Zo'n week of zes. Het heeft was irritant, medewerkers zijn niet klantgericht en ik denk dat het er niet fijn werken is. Ik zou er niet graag mensen te woord staan. Mensen te woord staan die al lang in de wacht staan, deze moeten begeleiden door moeizaam proces dat pas vruchtvol is als de Klant allerlei kunstjes heeft vertoont.

Maar ik snap het natuurlijk wel. Verzekeringen zijn duur om uit te voeren, de kant van Proassist is makkelijk te verdedigen. Ze worden ontzettend vaak opgelicht door mensen met een bijzonder sterk verlangen naar een nieuwer toestel. De zondige gedachte om het toestel te laten verdwijnen is ook bij mij langsgeweest. In een ver en donker verleden natuurlijk. Dus controle is nodig, net als efficient werken.

Zou het echt onbetaalbaar zijn om mensen korter in de wacht te houden, toestellen op voorraad te houden en om snel te beslissen om internationaal uit te leveren? Ik denk het wel. Daarom denk ik dat deze verzekering geen bestaansrecht heeft. Inderdaad ik ben erop vooruit gegaan. Ik heb waarschijnlijk zaterdag een nieuw toestel dat duurder is dan mijn oude toestel. Maar de weg erheen heeft mij gedwongen een ander toestel te kopen. Welliswaar geen smartphone, maar als ik niet verzekerd was dan had deze wel in mijn zak gezeten.
Ik had geen top toestel gekocht, misschien een tweede hands. Maar ik was sneller weer online en was meer in contact geweest met mijn sociale omgeving. Nu is het behelpen. Als ik het had geweten had ik geen verzekering afgesloten. Ik had mij die nare Proassist kunnen besparen.

Daarom een oproep. Zeg uw verzekering op, regel het zelf als de tijd daar is. En misschien moet het dan maar een stapje minder, tot het abonnement aan vervanging toe is. Ik heb nu zelf gemerkt dat het niet zo heel erg is. Met Proassist omgaan is ook niet leuk.
Daarom zeg ik mijn verzekering meteen op en verkoop de HTC Desire Sensation (interesse? Altijd even mailen of bellen).


Op reis…

Terwijl ik het landschap aan me voorbij zie schieten in de intercity naar Brussel (vetrek 6:35!) ben ik stiekem een beetje trots. Ik heb me goed weten te organiseren. Kaartjes voor heel de week, hotels geboekt. Brussel is dicht genoeg bij mijn huis en de treinverbinding maakt het net mogelijk om dagelijks thuis te zijn. Nachtje thuis, nachtje hotel.
Op discovery wordt tijdens survival programma's geleerd dat als je routine opbouwt het leven een stuk overzichtelijker en makkelijker wordt. Dat merk ik nu ook. Alles heeft een vast plekje in mijn jas, alles gaat op zijn plekje in mijn rugzak. Ik heb een notitieboekje met een lijstje met dingen die ik moet doen en er staan allerlei zakelijke aanwijzingen in. Geeft rust.
Hoe hard de trein ook gaat door de week staat mijn priveleven stil, eigenlijk ben ik alleen maar aan het reizen en aan het werk Waarbij het overgaan van de landsgrens het telefonisch en internet contact wat belemmerd wordt. Stomme roaming, geldtrekkerij die beoorlijke inbreuk maakt op het leven van reizende klanten.
Ondertussen maak ik me zorgen over gebeurtenissen in mijn familie(s). Ik zou me er graag meer in mengen maar ik weet ook dat ik daar de persoon niet naar ben. Ik ben blij met mijn dierbaren en hou van ze maar zelfs met genoeg tijd lukt het me niet om de afstand (zelf gecreerd) te beslechten. Vandaag toch maar even bellen hoe alles nou zit.
Haha kjk mij nou... Het is pas dinsdag in de eerste week dat ik echt naar een klant moet en ik zit nu al emotioneel te mijmeren op mijn blog. Dat wordt nog wat. Stay tuned:-)